تبلیغات
هنر هشتم - نقش بزرگ تجربه و خلاقیت در كارایی روابط عمومی

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

جستجو



آمار وبلاگ



Admin Logo


نقش بزرگ تجربه و خلاقیت در كارایی روابط عمومی
نویسنده :. فرهاد صفت -- دوشنبه 24 اسفند 1388-09:50 ب.ظ


 

روابط عمومی را هنر هشتم نام نهاده اند. چرا هنر و چرا هشتم؟

هنر است، زیرا اگر چون حضرت موسی(ع) یدبیضا را نیز در دست باشی، باز بی نیاز از هنر نیستی و باید به هنر فصاحت و بلاغت  هارون متوسل شوی و هشتم است چون تقسیم بندی 7 گانه سنتی عرصه هنر، در برابر واقعیت های پدیده ای نو بنام روابط عمومی در جهان معاصر تاب مقاومت نیاورد و لاجرم این پدیده را نیز به جمع خود پذیرا شد.

 اگر در عرصه هنر، تئاتر را هنری جامع بدانیم كه در آن جمیع هنرها دخالت دارند و آمیزه ای است از موسیقی، دكور، نقاشی، فن بیان، طراحی، لباس، گریم، شعر، نثر، قلم و اندیشه و ...باید روابط عمومی را نیز در عرصه سازمان های صنعتی و اجتماعی جهان امروز پدیده ای از این دست بدانیم.

یعنی پدیده ای آمیخته به علوم روانشناسی، مخاطب شناسی، جامعه شناسی، زیبایی شناسی، علوم ارتباطات، تكنیك های رسانه ای، فیلم، عكس، انتشارات، قلم، فنون سخنرانی، آئین نگارش، طراحی، گرافیك و هزاران هنر ریز و درشت دیگر.

اما در این میان، آنچه كه لبه تیغ اثر گذاری این پدیده را تیز تر می كند دوبال تجربه و خلاقیت است كه در ارزیابی این دو اهرم، نقش و رنگ خلاقیت، بیشتر است.

در یك كلام می توان گفت روابط عمومی یعنی خلاقیت در تولید اندیشه و پدیده های ارتباطی. خلاقیت عاملی است برای پویایی روابط عمومی. بدون شك در صورت فقدان عامل پویایی آنچه كه از حاصل خرمن روابط عمومی بر جای خواهد ماند، تكرار است و كسالت عدم اثر بخشی این هنر لذا كیفیت نیروی انسانی در روابط عمومی عامل بس مهمی است.

نیروی انسانی شاغل در روابط عمومی باید همواره با تكیه بر خلاقیت های فردی، موجبات ارتقاء گروهی را فراهم سازد. روابط عمومی بیمار آن سازمانی است كه نه تنها خلاقیت كارشناسان خود را تشویق و ترغیب نمی نماید بلكه در صورت بروز و ظهور نشانه هایی از فعالیت و اندیشة خلاقانه، با آن برخوردی سرد، بی تفاوت و یا تحزیبی داشته باشد.

معمولاٌ تفاوت كیفیت در فعالیت ها در ارزیابی میزان خلاقیت ها روشن می شود و گاه این خلاقیت ها چنان ظریف و لطیف هستند كه مخاطب، جلوه ظاهری آن را نمی بیند و تنها اثر و حس آن را درك می كند.

 

اما باید خاستگاه خلاقیت را نیز بشناسیم.

خاستگاه خلاقیت در اندیشه و انگیزه افراد نهفته است. فعالیت های تكراری و كلیشه ای وقتی با روح یك نفر در كشمكش بود، باید دریافت كه اندیشه ای متفاوت و كمال طلب، آواز نوگرایی سر داده است.

روح طالب خلاقیت بطور مداوم در حال كنكاش و جستجوست در حال جستن زاویه ای دیگر برای یك نگرش جدید است. اگر دیدگانی تنها گرد و غبار بنشسته بر شیشة پنجره را می بینید، در همین حال دیدگانی متكی بر اندیشه ای متفاوت، مشغول تماشای طراوات و سرسبزی منظر، پشت شیشه است!

 برای انسان فاقد خلاقیت، كلیشه و تكرار نه تنها باعث اذیت و آزار او نمی شود بلكه باعث راحت و آسایش اوست. اما در مقابل، تكرار باعث رنجش انسان خلاق است و رنج پویش، جهت نگاه و پدیده ای نو را برخود هموار می كند.

خلاقیت را در روح طبیعت نیز می بینیم یك اصل مسلم علمی می گوید:

ظاهر هیچ پدیده ای در عالم هستی با ظاهر آن در ثانیه ای بیش شباهت ندارد.

وقتی به پاره ای از فعالیت ها می نگریم با تأسف تمام این سؤال در ذهن آدمی نقش می بندد كه تو گویی عامل زمان و مكان انگار هیچ تأثیری بر فاعل این اقدام نداشته است و مصداق این سخن برخی از فعالیت های روابط عمومی است. سالیان سال گذشته است، روش ها و تكنیك های متعددی ظهور كرده اند، اما ما همچنان به یك شیوه تكیه داریم و به یك سبك و سیاق ره می پوئیم!

آری اگر بپذیریم روابط عمومی یك هنر است، باید بپذیریم هنر بدون خلاقیت نیز یعنی ركود و بی اثری پس چاره، از خلاقیت ها و نوآوری ها باید جست و اندیشه های خلاق را باید ستود و به جمع خود جذب كرد و در صدر نشاند تا حركت هنر هشتم و روابط عمومی را همواره رو به صدر و صعود تماشا كنیم.

 

منبع: شارا(شبكه اطلاع رسانی روابط عمومی ایران)